Bir Karanlığa Yolculuk

çıksın yıldızlar ortaya beni kendi halime bırak hazanım senin biçiminde değil keşkelerle yırttığım tüm sayfalarda bir tek benim usul usul gençleşmem söylenir kitabınızda hınçla şirret yarıştığım bir tek kendi korkusuzluğum geceye bir kurt gibi iner sınır tanımazlığım yıldız duman tanımam yalnızlığımdan başka dur durak bilmem allı pullu bağırdığım en kenarında köşesinde kendimi bulduğum bir karanlığadır yolculuğum şimdilerim ve geleceğim kadar eski şimdi dudaklarını yıkayabilirsin benimle konuştuğun anları unutmak için kazara dokunduysan bir yerime yan kavrul güneşte alışık değilim o denli yalancı ışığına olmadığım bu yerin hiçbir paranteze sığmıyor ismim sayfa numaram yok hiçbir taksim alamaz iç sızımı yanılma dadandığım bu zamansızlık sen değilsin seni on yedimde bıraktım şah damarında anılarımın eskimeyen kanım gibi en kızıl yanım gibi en bugünüm gibi şimdilerim ve geleceğim kadar eski * Bir karanlıktan geldik, bir karanlığa gidiyoruz...Dostoyevski...