Birle Her Arasında

soluyor tarih başka ne olabilir ki bundan öte bir bitişte... cam kırıklarında güneş kalp kırıklarımda gece öyle sivri ve parlaklar ki... sokaklar vardır daracık yoksullukları dürüst girdaplarına kapıldığımız geniş ve anlayışlı umutlarda... çarçabuklarla yiter ömür temiz sayfalar açmaya çalışmakla yalın sabahların ardındadır son... kumsallı bir sonbahardı kıyısız olan bizdik ellerimizde büyüdü boşluk yapraklar topladık yollardan hüzün dağıttık... karşı karşıyaydık zamanla ama ayrı ayrı caddelerde ilk durağı aramakla geçti maceramız yola çıkamadan sonlandık hep ansızınız hep ayrıyız... bütün yalnızlıklarda "o" boşluk bütün boşluklarda sadece "biz" yalnızız benim boşluğumda ikimiz ikimizin boşluğunda senin yalnızlığın yanlışız... ışığın vardı hep tutam tutamdın acı çeker gibi bakarken sevginde bir pencerenin sarı ışığında toz şeker ve irmik anılı... her ömür bir şiir olmasa da her şiir bir ömürdür bir ömür her şiir olmasa da bir şiir her ömür olabilir... ömrüm şiirim oldu şiirim ömrüm birle her arasında bütün yalnızlıklar benim...