Çağırana Gitme Anı

hep bir başkasının yerine baktım göğe balkona asılı çamaşırlara konan kelebeğin onuruyla oynamamak için... yorulmak istemiyordum aslında yaşamaktan içimdeki yara kabuğunun altında bakışlarının büyüklüğü olmasa... aştığım aralıkta ara sıralı vücudun vardı şimdi daha kendinsin acılarında herkesten biri olmak da güzeldir birlikte... hayat sayıklamaktır bekleneni ben susarak sayıklarım zaman şımarmasın... korunaksız bir uykusuzluktu odamdaki bana benden yakın sesler içinde hastaydım çağırana gitme anında ölmeliyim mutlaka... her şey kalabalıktı ama en çok yazılar şiirler yazıyordum eski fotoğraflardan çalınmış yorumluyordum geçmişte ve donup kalmıştaki seni... çocuklar karla oynarken soğuğu hissetmezler ben seni severken acıyı karda acı çekmiyorum hiç... yazın daha zor çekiliyor yokluğun böyle herkesler sokaklardayken ortalık göz kamaştıran aydınlıkta ama ben evdeyim üşüyorum karanlıktayım... kıskanıyorum mevsimleri sevmeni yalnızlaştırıyorum kendimi cezalandırıyorum bütün bir hayatı...