Ellerin Benimdir

düşlerimden sıyrılarak tutsağın olurum yeter ki saçların dal olsun hazan kuşlarıma sislenir anlaşılmazlık uzak liman ışıkları yankılanır ıssızlığında ağustos böcekleri sus pus ipin ucu kaçar kapanır gözlerim oynar yüreğim cam kırıklarında gidişimle bollaşır dağların izi dudaklarında çığlı kirpiklerin saçak altı olur öpüşlerime solmazsın asla solmazsın sesin şavkır topraktan kalkar tutarım ellerini ellerin benimdir yanağında bıraktığım mektuptur öykümüz gözlerini toplar alıcı kuşlar sözcüklerimden matem tutar beyaz örtüsü gösterişsiz ölümümün senden sonrası çığlıksızlık ellerin benimdir otlara uzanmış ceylanlar karşılar düşlerimden sıyrılarak tutsağın olurum yeter ki saçların dal olsun hazan kuşlarıma matem tutar beyaz örtüsü gösterişsiz ölümümün gidişimle bollaşır dağların izi dudaklarında çığlı kirpiklerin saçak altı olur öpüşlerime solmazsın asla solmazsın sesin şavkır topraktan kalkar tutarım ellerini ağustos böcekleri sus pus ipin ucu kaçar kapanır gözlerim ellerin benimdir yanağında bıraktığım mektuptur öykümüz gözlerini toplar alıcı kuşlar sözcüklerimden albümlerimizden kervanlar göçer kalabalık mı kalabalık tekmil kumlaşır bağ bozumlarımız kusursuz vaz cayarız eflatun bakışlı gün doğumlarından siyaha bürünür kendince kar senden sonrası tufan senden sonrası çığlıksızlık kendimden sıyrılarak ölüm ortağın olurum yeter ki kaşların sal olsun boğulmalarıma ellerin benimdir yüreğimin ortasına bir gül saplı gözyaşlarımda onun rengi ellerin benimdir