Hayattan Daha Güzel

susmaz zamanı bölen ne varsa bir dudakların kımıldamaz başka kimsem yok hiçbir tutunacak şiirim seni yad etmekten başka hayattan daha güzel oluşunu zaman bölük pörçük oldukça acılarım büsbütün sen doğduğum kenti özlemeksin gözlerimi ilk açtığım evin güneşli balkonu yağmurun bütün dünyaya aynı anda yağdığını sandığım en basit pencere oyunları zamanlarımda gelecekten habersizliğimsin soğuk kasaba akşamlarında eski sobanın duvarda raks eden sıcacık gölgesi her şeyi bırakıp sığındığım gözlerin serin odalarda oturup kitaplar okuyorum anlamına yakın cümleler peşinde hüzünlerim semt dolmuşlarında pencere kenarında hesap ediyorum kaçıncı kez seni yaz tatilli yalancıksız neşesiyle beyaz badanalı evlerde düşlediğimi kavurucu bir kumsalda gözlerimin kamaşması gibi gülüşünün ruhumdaki kelebek etkisi sakin balkon seyirlerinde içi gölgeli başka mekanların rahat eskiyişiyle anlık uyku anlarımda yaklaştığım kirpiklerinin her birine ayrı ayrı isimler buluyorum sen gözlerini yumarsın ben derin uyku kıyılarında yıldızlar yerine bir bir sayarım kirpiklerinin adını ayaz tutmasın diye sesimin direnci