İhanet Bu

İ kent bizim değil biz el gün bilmez iki haylaz serçe oyunbozanlığımızla yarattığımız bu efsane akıllardan hiç yitmeyecek gökkuşağı kanatlı bir vakitsizlik kaçamağı bu ömrümü vaadettiğim yokluğunun sunağında ezbere ölümler yaşanmayacak asla seni aramanın ölümüyledir farklılaşmak oyun bitti parklarda hiç çocuk yok yanımızda yazılmamış bir şiir çıkınımızda kuşların atamadığı son çığlık kaçış kelimesiz hıh belki de bir rüya iklimine bulutlar sağır elini kaldırmaya mecali yok ağustos böceğinin okullar kapalı ağlamaya vakit yok şimdi ancak yalnızlık kan kusar kımıldayan tek yaprağımız kent bizim değil yalnızlığımız tek yurdumuz oyun bitti ruhlarımız pörsük terlemiş bir ihanet bu