İkide Bir Uzak

yapış yupuş sıkılganlıklarla kabuslar da bitiyor oyunlara tutsaklıkta hayatla dalga geçiyor yalana alınmak küstah sislere yakalanmış her anımız biz biz olmaktan çıkmışız ikide bir uzaksızlık anında makyajlı faşizm... kafası kopsun bu kaçma isteklerinin mahallenin evleri huysuzca inlerken soğukta sokağın daracık göğüne uzanan bakışlarım donuk yorgun kaldırımlarda terli isyanı ayakların sinema parası biriktirmekten ibaret hayat zulümle kavga etmekten gayrı... tartışmasız çoğunluğum bu yalnızlıkta bile sesimi ortak özlemlerimizi bağırarak temizliyorum yüreğimin aklı işçilerde sevgim bir gün olsun paslanmıyor bu yüzden ve en ağır işkencesindeyim yoksunluğun ama en uygar düşüncelerle sarıyorum insanlığımın ağrıyan yerini müzmin mutsuzluklardan ötede zerresine eşitliğe sevdalı... "sen benim yorgunluğumun aksaray gökgözler dinlenme tesisleriydin gözlerinin buğusuyla irkiliyorum her gece ortası ve hep ilerileri konuşmak istiyorum umutlarınla..." ...