İstanbul Ağlaştı Saçlarımla Tel Tel

istanbul içini döktü gözlerime istanbul yıldızsız bir vaktinde ağlaştı saçlarımla tel tel gözyaşlarını içime biriktirdim sarhoşum istanbul acıların yüreğimin imbiğinde yokuşlarını yıkıyorum tuzuyla gözlerimin istanbul romantik akşamlarında yalnız kendim ve senin için ağladım gözyaşlarımdan koleksiyon yaptım astım minarelerine simit atar gibi attım martılara pul pul ışıldadım galata'da bir balıkçı lokantasında gözleri arkada kalmış bir balığın sırtında istanbul doludizgin bir mecazdır sende ölmek tutunmak servilerine yaşamak gibi istanbul koynunda hayaller büyüttüm içimden akıttım serin sularını kağıttan gemiler yaptığım özlemlerimi tatlı sularına bıraktım kendimi yaktım dağıttım sana kaptırdığım yüreğimi sarhoşça harcadım sokaklarında hoyrattım serserilik sattım haydarpaşa'ya çımacılara çattım martıların için kaçırmasınlar diye ada vapurunu istanbul bende bıraktığın bu kalabalık bu telaşlı bu yoksul bu dürüst acıları arkadaş yaptım gözlerime sahaflarında kaybolmuş bir şiir yaprağı olmalı bu gözlerimi kırptığımın nedeni