Kimi Tutsam Bir Başkası

hani akşamlar açılırdı yüzümüze aydınlığı sarı odalı kapılar çocuk neşesiyle okşanırdı hüznümüz ağlamak isterdik ağlayamazdık boğazımızda düğüm düğüm hayat dışarının ölü karanlığı sokak lambalarına bakan penceremiz ayrı bir dünyayı yaratan bize acılarımızı sıcak gözyaşlarımızı ılık tutan tuz ve küf kokuyor bu hazan gurbeti ayakkabılarımdan kanlar taşıyor sanki yorgunum belki sensiz bir roman bitirdim belki gene akla ziyan bir aşka tutundum korkmuş çocuklar gibi sende ağlamalıyım bu gece senin kokun susuşun her şeyime kafa tutuşun evrenim sözcük hanemden kaldırdım tüm çoğul zamirleri korkmuş çocuklar gibi sende ağlamalıyım bu gece ayaküstü ölmek de yok artık sende sadece ağlamalıyım biliyorum sebebim bu kısık sesli armonisi değişken bir aşkın kimi tutsam bir başkası ölümün gözü dışarıda gel benim ol bu gece