Kırık Oyuncaklı

mür hızlı geçer onu uzatan içine koyduklarındır bazen bir pazar saat on bir balkonlu güneş yarenliği bazen bir tren yolculuğunda haşlanmış yumurta tadı benimkinde en çok onu aramaktı sarı bir göle benzeyen yoksunluk denizinde sıkıntının onu aramaktı ilk paylaşmayı oyuncaklarımda tadarak ağlamak ilk tanımak belki adı olmayan bir hıçkırıkta onun pencerede siyah yok oluşuna ağlamak paylaşmayı tanımak o muydu ağlamak istiyorum sarı bir göle benziyor ruhum onsuz yaşamak istemiyorum pazar balkonlu bir çocuklukta oyuncağım kırık onunsa kalbi zamanı geri döndüremiyorum ona gösteremediğim merhametim acımaktı kendime ama çocuktum onun naylon terliklerinde unuttum o yok bir daha hiç olmayacak bense hep çocuk kalacağım paylaşmayı öğrenmiş olarak kırık oyuncaklı şiirlerimde...