Kör Çıkmaz

erken bir kış bastırırdı kar tanecikleri kaplardı her yanımızı sen ona da aldırmazdın bana aldırmadığın gibi inişlerimiz çıkışlarımız olurdu kimi zaman öpüşür soğuklaşmayı unutur kimi zaman oda müziği kadar yankılı sancılaşırdı isteklerimizi reddedişimiz karnının sıcaklığı harikalaşırdı ihtiras aç bir yarasa gibi kanını emerdi beynimin kör çıkmazlaşırdık senin sabahının istekleri başkalarınındı sen bir aptaldın kıvamını bulamamış bir yatak örtüsü bense o yatak örtüsüne dolaşan son aşk angaryası dinlediğimiz müziklerin tortulaşmasını ayrılık zannederdik ahhh grinin sarıya bulaşmışlığı ahhhh aşk sırat köprüsünün esmer suratsızlığı gitmek neyi değiştirir ki hepinize yetecek bir aşk var bende