Öğretmene Müjde

tüm dünya sınıfımız sanki özlemli bir tebeşir kokusu seni içimden atamadım sızısı güneş yanığım benim ne sevgilim çeker nazımı ne bir başkası siler burnumu kırmızı kalemimin ucu hala kırık tatlı düşlere dalarım sen aklıma geldikçe sana mı düşerdi kırık düşlerimin kaygısı ellerin niçin bu kadar ince parmaklarına salıncak kurar meraklarım nasıl çözer yüreğimin buzlarını ilkbahar huylu o bakışların aklın nasıl bu kadar uzun sorularımın tek sığınağı senin sesin öğretmenim sıranın altında unuttuğum okul armamda kaldı en son şımarıklığım sana bakarken bir çift ateş parçası oldu gözlerim ışığından ışığından canım öğretmenim gözlerim kara tahtada hala apak bulutlar gibi yüreğinden damlayan aydınlık yarınlara bağlılığını haykırırsın ya karanlıklara aklının ak tebeşiriyle kara tahtada yeşerecek gündüzlerin en güzel vadisi gözlerim üstünde tüm karanlıkların aydınlık yarınlar bizimdir öğretmenim