Pan Konulu Pencerendeki

soğuk ikindilerde özlediğim portakal çiçeği kokusuna uzanan küçük bir balkon anısı artık birlikte sesine sığındığımız yağmur... pan konulu pencerendeki sorulu ağaç içeride son aydınlığı günün kaprisli sevgiye yeni adlar buluyorum güleç yüzünde çünkü bütün kuşlar uçar bütün balıklar yüzer eser bütün rüzgarlar ben de seni düşünürüm... sanki unutkan ölümlerle başlar her an yanımda değilse güzden uzaklaşışın ıssız eşikler kıskanır yalnızlığımı çünkü yıldızlar geceyi bekler çocuklar sabahı yollar uzağı bekler ben de seni beklerim... sıkıcı yazlar büyür öfkeme susuşundan arta kalanımda mevsimler korkulu gelir göçebe rüyalarıma mecalim yok bakışlarını çağırmaya göğüme uykularım koşar yardımına intiharlarımın ölüysem sensiz... ben kendimi değil öldüreceğim sensizliğimi...