Rüyasal

K Kağan İşçen Kağan İşçen
0 Altın Yaprak
omuzlarımda taşıdığım kekre yarım ölümdü özlem parmaklarıma değin her mevsimine kendimi böldüğüm yarınlarımı toprağı adımlarımla yararak ektiğim bir sonsuzluk korkusunda... sonlansın istiyorum son yalnızlığı insanoğlunun sonsuzlukta kaybolmak korkusuyla tüllenmeden ömür ve aklımızın maviye acemi lekesiz göğüyse sevda bulutlanmadan çocukluğumuzun rüyasal kısalığı... mütevazi pazartesilere benzemeliydi güleç yüzün iç huzursuzluğumun son basamağında sıcacık sarsıcı kır günleri gibi kendinden bir aydınlıkla arınmış kalmalıyım hiçbir şeye benzemeyen bir pazarteside... erken baharlara alışkın değilim bilerek geç geldim geç geldim geç öpüşlere yılkısı açık beyaz muştulu kendimi ben kirlettim aldandım ölüme acelem sanaydı sanaydı kuşkulu gitmek kendindeki bir başka kendine...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.