Sevdanın Özeti

kayırdığım anılarımda toprağın dalgın müstehcenliği başak boylu samimiyetlerinde güz rehaveti kirpiklerinin yollara gölgen düşmez denli yalnızlaştırırdın kabuslarımı rüzgar dolu kovuklarla bir uğuldarken dudağımın sen soluğu canımın çektiği yanlı musonlardı imkansız uzaklıklarda yanlılığı tropikal gülüşlü sevdaları taşıyan yediverenli yeni keşfedilmiş iklimlerde çocuk ellerinden çıkmış resimlerde kızarmış gün umutlarıyla çıplak dallarında yüreğimin bir iç anadolu kışlı sayrılı evlere bakıp bakıp ağlarken canımın çektiği yaralarımızı kucaklayan ömür yangını yanlısı geleceğine kimseler inanmazken bile ellerim hep dupduruydu seni özledikçe tuttuğum diğer elimde emzirdim kurak yalnızlıklarımı kıraç dudaklarını özlem ateşinin ve tek öğünümdü gözyaşlarım ellerim değil sana olan açlığım ıslandı aynada ellerim dupduru öldürürken ölümü inanmazdı kimseler geleceğine gözlerimle emzirdiğim özlemin kurak yalnızlığı yetişkin ve hülyalı bir dargınlık dünyaya göğsümdeki ağrıya serpiştiren yağmur parmakların inceliğinde bulutlar ki göğün elleri sen gökyüzüsün ben yeryüzü aramızda ufuk çizgisi öylesine ayrı öylesine iç içe zamanın bir etiyiz son iziyiz hayatın menzilin son sözü sevdanın özeti