Sımsıkı Gri

kış gelirken eskiden üzülürdü pencereler çağla ağacının çil çil hüzünlü çocuklaşmasına çiçek çiçek kesilen camlarda çaresiz uzaklığın dışarısı görünmez olurdu korkularım yaz kadar sıkıcı kan sıcaklığında uykulardan uyanmak istemezdim kış gelirken eskiden yoktun gene yoksun uyanmak istemiyorum... çoraplarımın söküğünde salya sümüktüm üşengeç yorganımın altında sabaha ezilirken ilk gençlik düşlerim sımsıkı gri bulutların altında yağlı saçlarımla ucuz parfüm kokulu sereserpe gülüşünü beklerdim kaldırımlar sakinken ağlamaya öykünen sarhoş serçelerle bir... kahırlı tipilerde gövdemi kendime siper ettim soğuk düşlerime ulaşamadan ölmeliydi göğsümde saklandığım yerden çıkmayacağım hiçbir zaman kümülüslü kış akşamüstlerinde dinlediğim şarkıda alacağım son öcümü ölürken tüm evrenden durgun suyun saflığını kıskanarak sevgilim yalnızlık...