Solo Bir Çoğulluktur Aşk

ben kendime az ölüme fazlayım kendimdeki kendime eksikliğim sendeki fazlalaşan gökyüzü herşey herşey değildir bunu anladım yolun başında olmak tad kırıklığıydı hiçbirşeyi bilememek aşkı bile bendeki duyarlık imkansızlığın varlığı saksıda büyüttüğün umutsuzluğunun sıyrılıp yaprakların arasından bulması bulutların yardımıyla güneşi ama kendine az imkansızla mümkün başkasına fazla yüzüm gözüm ayrılık ve ölüm artığı ağlarına takılmışım bu şirin yaşamın yansız kalamam aşka payıma aşkalardan kalan ayrılıklar düştü kırıtsa da mutluluk arada sırada savunmasız kışlarına karmaşıklığımın tutuk tutuk içkin içkin sarhoş nağmeli zor yalnızlık ıslanmışlığında kargacık burgacık ölmek yakışmaz bir şaire tüterken dumanları bir evin göz göz içindeki akşam sularında sızılı bir albüm burukluğunda içerikli kırışık adımlarım bas akordiyon sensizliğe yürürken duygularım atonal kör sağır sevişmemeksiz solo bir çoğulluktur aşk sendeki güzelliği bilmesem de benim bıraktığımı