Sonum Ömrümden Uzun

gökyüzüne yansır sesinden kalan tortulaşmak istiyorum şu kokunla acılarımın aynasındaki çığlığımı şaşkınlığın duysun sen sadece bil şansın yok yalnızsın gidişin tek acılarımın aynası ağladığın o dünya kaybedişimdi kendimi bu ölümlü aşkta çoğul bekliyorum tek başına gidişini yalnızlık hayallerimle zinadayken ıslak ot kokulu saçlarınlaydı kalbim yokuşları çok severdiniz siz gerçekten benim ihtiyarlığımı sürünerek gelişimi hep beyazdım nedense yazlara karamsar sonsuzadek altı yaşında gibi gülüşerek senin kendin sandığınla yazları bilmez yaz bencillik mevsimidir beni sen sar akşam çayı buğusuyla dağılmıyor efkar sonum ömrümden uzun şarklı ve bulanık ela gözyaşlarımın budak yerlerinde yokluğun yaka paça kovulduğum sonrasızlığa fazlayım çok fazlayım...