Sonu Değişik Olmalıydı Aslında

K Kağan İşçen Kağan İşçen
0 Altın Yaprak
kaygılı akşamlara kollarını açıp karanlığı kucaklayınca bakışların odalara dolan sesinle başlardı mut televizyonda hicrandan dem...ne gam... saçlarının ortadan ayrılışında kakül kimi zaman tommiks kimi zaman göksel arsoy kahkahalarınla depreşen pazarlara uzanır varoş kokulu yoksulluğundaki ustalık...hüzzam... düzenin olmadıydı yıllar içinde hiç...düşün... kendine ait bir derinliğe vaktin...rakıdaydın... giydiğin elbiselerle kendine biçtiğin dünyanda en çok "hay senin" der gibi dolaşan gülüşün... sarı denizlerde yüzdüğünü görürdüm rüyalarımda maviler bizim olsundu...şehirler arası atlaslarla ve yıllar sonra masa başı sohbetlerine kadar indik maviler yetmedi sarılarımıza...ama yitmedik... sen mevsimleri aşılmış sürgünlerde öğrendin dişlerini kara gömdün soğuk odalarda sınandı sabrın umursamazdın zamanı ölümü öğrenmeden öldün ne eğri ne dik...sıradan her insan gibi...kırık dökük... ilk kahramanımızdı öğle sonlarının yakışıklı gölgesi bu bende hep sırım gibi uykusuz bir ağustosun sonunda ıpılık sıkıntıya buruşuk kitaplar gibi bakıp çoğalan hüznünden en çok gitmeyi öğrendik...gittin...gittik...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.