Sularım Kimliksiz

ölü bir yazda kurudu gözlerim yollar takılır aklıma fırsat bulamadığım başaklı hayallere elim boş gitmeye yüzüm olmaz yağmura sakladığım hüzne sıra gelmez bir türlü eski odaları özlemekten... ayaklarım göğsüm akşam bulutlarıya buz bütün bir yeryüzü acısına kurulan yüreğim çalımlı anılar dalgını eteğinde tarihin öfkemin eşiği yalnız içeriler görünmüyor mahçupluğuma kafamı kaldırsam kış sanki bütün anneler hasta yataklarında muzdaripler böyle nedensiz kaçışlarımdan arkadaşlarımı saymakla bir şans daha tanıyorum yarasına yorgunluğumun... uykularımı da gözden çıkarırken zaman ömürden ne koparırsam kâr tesadüflerden kotarılmış umutlarda ve sen üşümemin ilk sokağı gibisin hâlâ bu yüzden adsız adressiz aşklarda yalandan oyunlar sunuyorum tanrıya sularım kimliksiz ikindiyi beklemeden geleceğim hazırlıksız bak gözlerime...