Taşra Sesli Şiirler

ölü saatlerde sönmüyor ateşi taşra sesli eskimemişliklerin devrik aşklar terkisinde güneş şaşkın bir pazartesiye benziyor olmalı arşınladıkça uzaklığa dönüşüyor yol bilmediğim bir noktada yitiyorum karlı bir kaybolmak oluyor tek tarihim ayaklarımın altında ırmaklar saklıyorum karamsar ağustoslar sarışın ve hastalıklıydı ilk gençliğimi erittiğim yerli semtler beklentisiz bütün fısıltılarda süresiz çocukluğumdu horlanan açık ara hayatın önündeyim yine çocuk ve devrimci sıcak rüzgarlar yalarken silüetini birbirine yapışık balkonsuz evlerin unutulmuş kadınlar usta rüyalarında gizemli bir şiirin izindeler sanki... okumadan bıraktığım kitabın okumadığım sayfaları kalacak tek bahanen son sözümün ilk yarısını dinlemediğin gibi bütünleyeceksin acılarımı yarılayarak kendini... saatler hücrem günler hapishanem yıllara mahkumum sensizlik sanığıyım suçum yalnızlıkla sabit düşlerimde avuçlarının deniz aşırı mevsimler üstü yağmur kokusu içimdeki çıplak ağaca dokun yeşersin özgürlüğüm