Tek Çizgi

gölge düşmedi içtiğimiz suya yüreğimin sofasında düş rengi geniş ve aydınlık gülüşünle ucundan tutarken yalnızlığımın... düşünceyle savrulmadan yolumuz günler atladık aceleyle deli çağımızı kazara uğradığımız ayrılık koyunda yan yana yaralı uçurtmalarımız... ten kokulu hastalıklı sarı bir akşamda insan yaşamayı bilmezse ölürken açılır gözleri kusursuz bir iklimdi güzelliğin sorular heceledim çığlık çığlığa sana rastlayan ne varsa öğrendim bir ben rastlamamışım... bir geldin ardınsıra kıran kırana ilkyazlar ama bana gelmedin ilkyazlar ortası şubatıyım bana gelmesen de gitme... dünya seyirliğinde tek çizgi tek sana koştum gülsüz birgünsüz kurşun kalemli umutlarda çocukça ayaklanarak acemice isyanlarımda soluyorum açarak göğünde ölümün...