Umulmadık Bir Köşede

sakar duygularım mı incitti yoksa kabuslarımla mı dokundum rengine yaprak söyle... çocukluğuma benziyor kirpik kirpik iç çekişlerin gençliğim kadar toy yangınımlı yalan yanlış büyüyecek sevda doğrulacak ayrılık... akşam sarılığında ilk ışıklar yollar tozlu topraklı yeni yeni üşüyorum gölgeler yorgun üzgünüm bana bıraktığın bakışların ağlıyor içimde ara sokaklarda keşfettiğim asma altı ve kapı önü huzurlarına yakın her şeyi unutup unutulmayı beklemek küfürbaz çocuklar kadar ezik hiç umulmadık bir köşede... hastaydım gözlerim kapıdaydı seni dışarıdan kıskanırdım gün batımlarını izlemeye alışkın senin ilk gülüşlerine ağlamaklı ve hala öğle sonları nerede olursam olayım sessizlik vakitli yaz sıcağı uykulu kısık gözlerimdeki masum fer kafamı kaldırdığım an başının hep eğik hali yollar mı karaladı böyle üstümüzü yoksa karalar mı yolumuzdu hep aramızda yılan gibi kıvrım kıvrım bu mahzun acı kısacası ömrümüz...