Utanma Anı

seher serinliğiydi tumturaklı sabahı omuzlarına döktüm saçların güneş gibi pasparlaktı bana bıraktığına tutundum acım koktu benden başka herkeslerden gizlediğin tebessümünün yamacında rastladım mütevazi senin için yaşamalarıma elimden akşamlı bir yalnızlık tuttu sevişmeliydik bütün göçlerin ötesinde bir Eylül'dü o kadar mı ki güzel bir ölüş sarısıydı senin için sakladıklarım: sisli deniz... ceviz ağaçlı yol... hasta bir ihtiyarın son yolculuk düşü... ıslak kuşluklu bir üşümeklilik... sokak kedilerinin herşeyin dışındalığı... sevişmeliydik sevdalıydım trenleri uğurlama duygulu tüm renklerin ötesinde en karası bize bir sevişmek kalmıştı aramızda korkunçca başka herşeyin yaşanmışlığı sevişmeliydik kırlangıç çığlıklarıydı tek çalar saatimiz göğe bakmaya utanıyorduk sevişmeliydik tüm hayatların ötesinde en ölümsüzü yaptım kendimi okul pencereli bir bakıştı gözlerim seni sıkılgan bir talebenin bahçedeki ağaca vuruluşu kadar çok ayrıntılı seveceğim tüm hayatların ötesinde en ölümsüzü yaptım kendimi seni daha çok sevebilmek için seni hep ama hep seveceğim sevişmeliydik