Ve Uyanmam Bir Daha

kararmıştı dolmuşun camları is dolu ilk akşam yağmurlarıyla yıldızlar tedirgin çipillenişli kirpiklerindeki umarsızlık gibi bunca telaşın içinde yalnızlığı bile unutuyorum hilal yüzlüm hangi gecedesin? ... ateşim pas tutmaz çünkü sana yanarım yanışım tiz temiz öylesine yanarım ki sana hangi koyda olursan ol gönlüm pusulasız kanarım meltemlerine aptal...saf... yanımdaysan bırakırım ölmek düşüncelerini ölüm kendi halini düşünsün sonrası sonrası yanımdaysan sonrasızlıktır... yazla gelen düş kırıklığıdır bitmez ürpermelerimin sıklığı yollar tozlu günler uzun haylaz bir temmuza yakalandım sensiz zangır zangır üşüyorum ustasıyım ayrılığının inci dişli gülüşlerinin çırağı uzat alnını... varlığınla öpüşsün tüm varlığım güneşinle avunsun şu yeryüzü sensiz hiçbir uykuya dalmak istemiyorum kaşlarına umut öyküleri yazmazsam bir uyurum ve uyanmam bir daha...