Zamandan İzinsiz

bıçak gibi bir sonda buluştuk ya buğusu akmadan gözlerimizin sek içine kapanık ağaçlarla bir rüzgarda son telaşıyla ömürsüz yaprakların sonum da olsan bir şeyimsin ya... büyük yalnızlıklarla dolu caddelerde gözlerimle dokunduğum yenilgilerdesin eksik kalan gün ışığı tebessümlerinde paylaşılmaya aç suskunluklarda ama en çok bende... yorgun noktalarla çivilenir göğsüme beni bıraktığın güne benzeyen yağmur başucumdan ayırmadığım bir akşam şarkısı terk eder şiirimin soğuk alnından öpmeyi piç bir ayrılık büsbütün üzerime yıkılır... ben sensiz öleceğim diye bir şey olmayacak zaman izin vermedi olacak bunun adı bir bardak suyun okyanustan derin umuduna bir dal çiçeğin kara ormanlardan serin kokusuna bunun adı zaman izin vermedi olacak bir tek sözcüğün tüm dillere bedel olmasına atılan bir tek adımın bir ömürden başka bir ömre koşmasına...