شمارهٔ ۱۷۹
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
زلف سیه تو مشک چین است
بالای تو سرو راستین است
لعل تو نگین خاتم حسن
وان خط تو نقش آن نگین است
گر موم بود میان خاتم
در خاتم لعل انگبین است
ماهست رخت در آن سخن نیست
قندی است لبت سخن در این است
هر لحظه کشد بکشتنم تیغ
چشم تو که شوخ و نازنین است
گفتم که ترا کمین غلامم
گر هست گناه من همین است
ما را ز لب تو نیست قسمی
تدبیر چه سود قسمت این است
تو غمزه چه می زنی به خسرو
کین تیر سپهر در کمین است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş