Sen!

Sen! Yaşadığım en güzel baharın Yüreğime düşen ilk cemresi Kirpiğimden düşerken Gecenin son yıldızı Kapattım yüreğimi Deli sevdana İçimde yokluğun hüznü Sen! Sevda denizlerinin ılık meltemi Bulut bulut hüzün taşıyan Deli bir rüzgar esmekte Bırakırken gözlerime matemi Yürek buza kırağıya kesmekte Sen! Yağmur sonrası gökkuşağım renga renk Göz yaşlarımda ıslanıp kurumaktan Rengi solarken düşlerin Dudağımın kıvrımında Hüzün karasıdır tüm gülüşlerim Sen! Derilmez bahçenin kar beyaz gülü Adına şiirler yazdığım sevgili Artık ayrılığa dair tüm şiirlerim Ne kavuşmayı dilemek var Ne de unutmayı beklemek Kendimle buluşurken Kanaya kanaya Susturdum yüreğimi Artık dört mevsim Hükmünü sürdüren Yokluktur yürekte...