شمارهٔ ۱۶۳

مستیم و گنه کار و به جز آه نداریم باک از عسس و محتسب و شاه نداریم بی باک و سراسر رو و رندیم و نظرباز در دل هوسی جز رخ چون ماه نداریم جاهی که زوالش نبود دولت فقر است آن نیست که ما دوستی جاه نداریم شهری که در او دولت و اقبال فروشند نزدیک تر از ملک سحرگاه نداریم داریم به توفیق خدا سلطنت فقر ما رشک به درویش و شهنشاه نداریم کین در دل ما نیست مگر با دل پرکین در سینه به غیر از دل آگاه نداریم احوال ره از عقل و جنون هر دو گرفتم نزدیک تر از راه جنون راه نداریم تنهاست جنون گر همه کوه است و بیابان ناامن تر از راه خرد راه نداریم بر دامن من تشریف بلندش نرسد دست تا دست امید از همه کوتاه نداریم مجذوب در شاه کرم خاک مراد است امید به غیر از کرم شاه نداریم