Ay Işığından İnsanca Yansımalar (vecizler...3)

♥ Erdem, susarken bile nefes veren onur kalesinin yıkılmayan surlarıdır... ♥ Hanilerin içinde kapanır içimizdeki cennetin kirpikleri… ♥ Şükür, nefsine küsmeye hazırlananların duruşundaki cesarettir… ♥ Vicdanın odasında susturduğumuz çocuk yanlarımız, önce düşlerimizi sonra yeryüzünü hazırlar buğulu yarınlara… ♥ Keşkeler geçmiş düşlerimizin yıkıntılarıdır… ♥ Yama, izinde yanan öykülerin geçici çatısıdır… ♥ Yürek yangınında kar tanelerini uyuturken rüzgârın ıslığı sağır eder çaresizliğin sessizliğini… ♥ Şiir, karşılık beklemeden sorgulamadan öfke ağacında asmadan seni kucaklayan vefa sağanağıdır… ♥ Aşk koşulsuz dokunuşların çizdiği silgisi olmayan yazıttır… ♥ Yalnızlık çıplak ruhun kıyafet dolabıdır… ♥ Gelmeyen gemilerin gelmeyecek sevdasında kalır ipi çekilen düşler… ♥ Aşka yağan ve hiç solmayan tek gül, dua… ♥ Gurbet, çocuk yanlarımızı küllerinde susturan bencil rüzgâr… ♥ Soracak yeri bilmek cevabın mekânını hazırlayan kapının koludur… ♥ Adı olmayan diyarlarda ağlar kanatsız kelebeklerin kırgın düşleri… ♥ Eli nasırlı emek işçilerinin sesini duyamayanlar, yüreğini erdeme kapatan kör duvarların arkasında sadece gölge olabilirler… ♥ Yaşam, çırpına çırpına ölürken diğer gerçek yaşama hem de en vefalı yaşama nefes biriktirmektir… ♥ Gidilen yollar dönülecek ufukların ışığında şiir şiir yağar hüznün otağına.. ♥ Aldanmak, uçurtmasına siyahın en koyu rengi çizilen çocuğun can acısıdır… ♥ Hasret, ucu gözükmeyen uçurum bekçisinin elleri… ♥ Dert tasa düğünlerinin asıl davetlisi asaletinde kendini büyüten umuttur… ♥ Uykular kaçarken düşler konar ruhun en yorgun basamağına… ♥ Nefse kafa tutan ruhunu yıkar erdemin kollarında… ♥ An, zamanın kıvrımlarında bilmeceleri çözmek için saklanılan anahtardır… ♥ Sorgular gerçeğe götürürken çizginin dışına da savurabilir ruhu… ♥ Belirsiz gölgelerin ayak sesleri yaşamın gizemli tanıklarıdır