۲ - النوبة الثانیة
ر رشیدالدین میبدی
0
Altın Yaprak
قوله تعالی ثم جعلناک علی شریعة ای بعد اختلاف اهل الکتاب جعلناک یا محمد علی طریقة و منهج من الأمر ای من الدین و قیل علی ملة مشروعة من امرنا الذی امرناه من قبلک من رسلنا و قیل من الامر الذی انت بصدده
قال قتاده الشریعة الفرایض و الحدود و الامر و النهی و قال ابن عیسی الشریعة علامة تنصب علی الطریق دلالة علی الماء فاتبعها یعنی فاتبع هذه الشریعة و اعمل بها و اتخذها اماما و لا تتبع أهواء الذین لا یعلمون ای لا تتبع الکافرین و المنافقین و لا تعمل بهواهم
إنهم لن یغنوا عنک من الله شییا ای لن یدفعوا عنک من عذاب الله شییا ان اتبعت اهواءهم و ذلک انهم کانوا یقولون له ارجع الی دین آبایک فانهم کانوا افضل منک فقال عز و جل إنهم لن یغنوا عنک من الله شییا
و إن الظالمین بعضهم أولیاء بعض ای الکافر الظالم یوالی ظالما مثله و ینصره و یعینه و قیل هم متفقون علی عداوتک و الله ولی المتقین ای یوالی المؤمنین الذین یتقون الشرک و الفواحش هذا ای هذا القرآن بصایر للناس معالم للناس فی الحدود و الاحکام یبصرون بها و هدی من الضلالة و رحمة من العقاب لقوم یوقنون لا یشوب ایمانهم شک و ارتیاب و قیل هذا ای ما تقدم من اتباع الشریعة و ترک طاعة الظالم بصایر للناس ای بینات و دلایل فی امور دینهم و هدی ای رشد و رحمة ای نعمة من الله لقوم یوقنون
أم حسب یعنی بل حسب الذین اجترحوا السییات ای اکتسبوا المعاصی و الکفر أن نجعلهم کالذین آمنوا و عملوا الصالحات این آیت در شأن نفری مشرکان فرود آمد که گفتند اگر آنچه محمد میگوید حق است و راست پس ما را در آن جهان بریشان افزونی دهند در نعمت و راحت چنان که در دنیا ما را افزونی دادند رب العالمین بجواب ایشان فرمود أم حسب یعنی أ حسب استفهام است بمعنی انکار میپندارند ایشان که شرک آوردند و کفر ورزیدند یعنی عتبة و شیبة و ولید که ایشان را همچون مؤمنان و گرویدگان کنیم یعنی علی و حمزة و عبیدة بن الحرث آن گه گفت سواء محیاهم و مماتهم حمزه و کسایی و حفص و یعقوب سواء بنصب خوانند و هو نصب علی الحال یعنی احسبوا ان یسوی بین الفریقین فی المحیا و الممات میپندارند که زندگانی ایشان چون زندگانی نیکان است و مرگ ایشان چون مرگ نیکان یکسان کلا و لما نیست که مؤمنانرا نصرت است و رفعت در دنیا و آخرت و کافران را خزی و نکال و عقوبت در دنیا و آخرت
معنی دیگر میپندارند کافران که با مؤمنان مشارک خواهند بود در نعیم آخرت چنان که مشارک ایشانند در نعمت دنیا یا محمد تو ایشان را جواب ده که هی للذین آمنوا فی الحیاة الدنیا خالصة یوم القیامة باقی قراء سواء برفع خوانند یعنی محیاهم و مماتهم سواء فقدم الخبر علی الابتداء میگوید بر هامسانی است زندگانی و مردن ایشان و ضمیر با هر دو فریق شود ای المؤمن مؤمن محیاه و مماته یعنی فی الدنیا و الآخرة و الکافر کافر فی الدنیا و الآخرة مؤمن را در ایمان زندگانی و مرگی یکسان یعنی در عقبی هم چنان مؤمن است که در دنیا و کافر کافر است هم در دنیا و هم در عقبی
خبر درست است که مصطفی ص در مسجد شد و اصحاب صفه دید فرمود المحیا محیاکم و الممات مماتکم
ثم قال ساء ما یحکمون ای بیس ما یقضون لانفسهم
و خلق الله السماوات و الأرض بالحق ای بالعدل فلا یقتضی التساوی بین الفریقین و قیل بالحق یعنی للحق ای لم یخلقه عبثا لکن للجزاء ثم بینه فقال و لتجزی کل نفس بما کسبت من خیر او شر و هم لا یظلمون ای لا ینقص من حسناتهم و لا یزاد علی سیآتهم
أ فرأیت من اتخذ إلهه هواه فیه تقدیم و تأخیر تقدیره ا فرأیت من اتخذ هواه الهه کقول الشاعر کما جعل الزناء فریضة الرجم یعنی کما جعل الرجم فریضة الزناء قال ابن عباس لیس بین السماء و الارض اله یعبد ابغض الی الله من هوی متبع و فی الخبر عن رسول الله ثلث مهلکات شح مطاع و هوی متبع و اعجاب المرء برأیه
و قال الحسن و قتاده ذلک الکافر اتخذ دینه ما یهویه فلا یهوی شییا الا رکبه من غیر زاجر لانه لا یؤمن بالله و لا یخافه و لا یحرم ما حرم الله و قیل اتخذ دینه بهواه و ایثاره لا بالادلة و البراهین
و قال سعید بن جبیر کانت العرب یعبدون الحجارة و الذهب و الفضة فاذا وجدوا شییا احسن من الاول رموه و کسروه و عبدوا ما هو احسن و قال الشعبی انما سمی الهوی لانه یهوی بصاحبه فی النار و أضله الله عن الایمان علی علم منه بعاقبة امره و قیل علی ما سبق فی علمه انه ضال قبل ان یخلقه و ختم ای طبع علی سمعه کی لا یسمع الحق و قلبه کی لا یفهم الحق و جعل علی بصره غشاوة
قرأ حمزة و الکسایی غشوة بفتح الغین و سکون الشین و الباقون غشاوة ای ظلمة فهو لا یبصر الحق و الهدی هذا کقوله و تراهم ینظرون إلیک و هم لا یبصرون فمن یهدیه من بعد الله ای من بعد اضلال الله أ فلا تذکرون تتعظون بالقرآن ان الله واحد قوله من اتخذ جوابه فمن یهدیه
و قالوا ما هی إلا حیاتنا الدنیا هذا من قول الزنادقة الذین قالوا الناس کالحشیش قالوا ما الحیاة الا حیاة الدنیا نموت و نحیا فیه تقدیم و تأخیر ای نحیا و نموت و قیل یموت الآباء و یحیی الأبناء و حیاة الأبناء حیاة الآباء لان الأبناء بحیاة الآباء صاروا احیاء و ما یهلکنا إلا الدهر ای ما یفنینا الا مر الزمان و طول العمر و اختلاف اللیل و النهار و ما لهم بذلک من علم ای لم یقولوه عن علم علموه و قیل ما لهم بذلک من حجة و لا بیان إن هم إلا یظنون ای ما هم فی اعتقاد هذا القول الا علی شک
روی ابو هریرة قال قال رسول الله ص قال الله تعالی لا یقل ابن آدم یا خیبة الدهر فانی انا الدهر ارسل اللیل و النهار فاذا شیت قبضتهما
و فی روایة اخری عن ابی هریرة قال قال رسول الله ص لا یسب احدکم الدهر فان الله هو الدهر و لا یقولن للعنب الکرم فان الکرم هو الرجل المسلم
و إذا تتلی علیهم آیاتنا بینات یعنی القرآن واضحات الدلایل و یرید بالایات هاهنا ما فیه ذکر البعث و النشور ما کان حجتهم ای جوابهم و ما احتجوا به فسمی حجة علی زعمهم إلا أن قالوا ایتوا بآباینا احیوهم إن کنتم صادقین فی دعوی البعث
قل الله یحییکم ای قل یا محمد لابی جهل و اصحابه الله یحییکم فی الدنیا ثم یمیتکم منها ثم یجمعکم فی القبور إلی یوم القیامة و قیل معناه ثم یحییکم و یجمعکم فی القیامة لا ریب فیه ای فی الیوم و قیل فی الجمع ای لا ترتابوا فیه و قد قامت الدلالة علی صحة البعث فلم یبق فیه ارتیاب و لکن أکثر الناس لا یعلمون قدرة الله علی البعث لاعراضهم عن التدبر و التفکر فی الدلایل
و لله ملک السماوات و الأرض و یوم تقوم الساعة یومیذ یخسر المبطلون یعنی الکافرین الذین هم اصحاب الأباطیل یظهر فی ذلک الیوم خسرانهم بان یصیروا الی النار
و تری کل أمة جاثیة هذا کقوله حول جهنم جثیا ای تری امة کل نبی یوم القیمة بارکة علی الرکب و هی جلسة المخاصم بین یدی الحاکم ینتظر القضاء و قیل مستوفزا لا یصیب الارض الا رکبتاه و اطراف انامله قال سلمان الفارسی ان فی القیامة ساعة هی عشر سنین یخر الناس فیها جثاة علی رکبهم حتی ابراهیم ینادی نفسی لا اسیلک الا نفسی کل أمة تدعی إلی کتابها قرأ یعقوب کل امة بالنصب یعنی و تری کل امة تدعی الی کتاب عملها ای کتاب الحفظة لیقرءوه و یستوفوا الجزاء و هو قوله الیوم تجزون ما کنتم تعملون فی الدنیا هذا کتابنا ای یقال لهم هذا کتابنا الذی کتبنا فیه اعمالکم یعنی دیوان الحفظة ینطق علیکم بالحق ای یشهد علیکم بالعدل و بالبیان کانه ینطق إنا کنا نستنسخ ما کنتم تعملون ما من صباح و لا مساء الا نزل فیه ملک من عند اسرافیل الی کاتب اعمال کل انسان بنسخة عمله الذی یعمله فی یومه و فی لیلته و ما هو لاق فیهما و قال الحسن نستنسخ ای نحفظ و قال الضحاک نثبت و ذلک ان الملکین یرفعان عمل الانسان فیثبت الله منه ما کان له ثواب او عقاب و یطرح منه اللغو نحو قولهم هلم و اذهب
فأما الذین آمنوا بمحمد و القرآن و عملوا الصالحات فیدخلهم ربهم فی رحمته جنته ذلک هو الفوز المبین الظفر الظاهر و هم الذین یعطون کتابهم بایمانهم
و أما الذین کفروا أ فلم تکن آیاتی القول هاهنا مضمر یعنی یقال لهم أ فلم تکن آیاتی تتلی علیکم یعنی الکتب المنزلة علی الانبیاء فاستکبرتم تعظمتم عن الانقیاد و الایمان بها و کنتم قوما مجرمین منکرین کافرین
و إذا قیل إن وعد الله حق ای اذا قیل لکم ان الجزاء و البعث کاین و الساعة لا ریب فیها ای القیامة قایمة لا محالة
قرأ حمزة و الساعة بالنصب عطفا بها علی الوعد و الباقون بالرفع علی الابتداء قلتم ما ندری ما الساعة إن نظن إلا ظنا ای ما نحن الا نظن ظنا ای لا نعلم ذلک الا حدسا و توهما و ما نحن بمستیقنین
و بدا لهم فی الآخرة ای ظهر لهم حین شاهدوا القیمة و اخرج لهم ما کتبت الحفظة من اعمالهم سییات ما عملوا ای قبایح افعالهم فی الدنیا ای بدا لهم جزاؤها و حاق بهم ای احاط بهم و لزمهم ما کانوا به یستهزؤن ای جزاء استهزایهم بالرسل و الکتب
و قیل الیوم ننساکم ای تقول لهم الملایکة الیوم نترککم فی النار ترک الشی ء المنسی الذی لا یذکر کما نسیتم لقاء یومکم هذا یعنی کما ترکتم الایمان و العمل للقاء هذا الیوم و قیل کما اعرضتم عن تدبر الوعید و الانذار اعراض من نسی الشی ء و مأواکم النار منزلکم و مثویکم جهنم و ما لکم من ناصرین من ینصرکم و یدفع عنکم ممن کنتم تتعززون بهم فی الدنیا
ذلکم ای ذلکم العذاب بأنکم ای بسبب انکم اتخذتم آیات الله هزوا تنزلونها منزلة الهزؤ الذی لا یقبل علیه و لا یتدبر فیه و غرتکم الحیاة الدنیا اغترتم بما مد لکم فیها من الحیاة السریعة الانقضاء و ما وسع علیکم من اسباب دنیاکم حتی قلتم لا بعث و لا حساب فالیوم لا یخرجون منها قرأ حمزة و الکسایی بفتح الیاء و ضم الراء و لا هم یستعتبون ای لا یطلب منهم ان یرجعوا الی طاعة الله لانه لا یقبل ذلک الیوم عذر و لا توبة و قیل لا یقبل منهم العتبی و هو اعطاء الرضا
فلله الحمد رب السماوات و رب الأرض رب العالمین ختم السورة بکلمة الاخلاص و قیل معناه قولوا فلله الحمد عرفهم کیف یحمدون ربهم
و له الکبریاء فی السماوات و الأرض ای له العظمة و الجلال و قیل استحقاق التعظیم فی اعلی المراتب له وحده و هو العزیز بسلطانه الحکیم
فیما امر و نهی و خلق و قضی
روی ابو هریرة قال قال رسول الله ص یقول الله عز و جل الکبریاء ردایی و العظمة ازاری فمن نازعنی واحدا منهما ادخلته النار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş