۴ - النوبة الاولى

قوله تعالی و ما کان الله لیعذبهم و خدای بر آن نیست که ایشان را عذاب کند و أنت فیهم و تو در میان ایشان و ما کان الله معذبهم و نیست خدای عذاب کردن ایشان را و هم یستغفرون ۳۳ تا ایشان آمرزش می خواهند و ما لهم ألا یعذبهم الله و چیست ایشان را که عذاب نکند ایشان را و هم یصدون عن المسجد الحرام و ایشان خلق بر می گردانند از مسجد با آزرم و ما کانوا أولیاءه ایشان بآن کس نه اند إن أولیاؤه إلا المتقون بآن کس نیست مگر موحدان و گرویدگان و لکن أکثرهم لا یعلمون ۳۴ لکن ایشان بیشتر نمیدانند و ما کان صلاتهم و نبود نماز ایشان عند البیت نزدیک خانه إلا مکاء و تصدیة مگر صفیر زدن و آواز دست آوردن و دست زدن فذوقوا العذاب میچشید عذاب بما کنتم تکفرون ۳۵ بآنکه کافر شدید إن الذین کفروا ایشان که کافر شدند ینفقون أموالهم نفقه میکنند مالهای خویش لیصدوا عن سبیل الله تا برگردانند از راه خدای فسینفقونها آن نفقه کنند ثم تکون علیهم حسرة پس ور ایشان تفریغ گردد و حسرت ثم یغلبون آن گه ایشان را باز شکند و الذین کفروا إلی جهنم یحشرون ۳۶ و آن گه آن کافران را بدوزخ رانند لیمیز الله الخبیث من الطیب تا حق از باطل باز پیدا بود و یجعل الخبیث بعضه علی بعض و باطل اهل باطل بر هم می افکند فیرکمه جمیعا تا همه بر هم افتد توی بر توی فیجعله فی جهنم آن گه او را در دوزخ افکند أولیک هم الخاسرون ۳۷ ایشان اند زیانکاران قل للذین کفروا بگو ایشان را که کافر شدند إن ینتهوا اگر باز ایستند یغفر لهم ما قد سلف ایشان را بیامرزند آنچه گذشت و إن یعودوا و اگر باز گردند فقد مضت سنت الأولین ۳۸ برفت و روان گشت آنکه پیشینیان را بود از سرانجامها و قاتلوهم و کشتن میکنید با کافران حتی لا تکون فتنة تا آن گه که و ناایمنی و یکون الدین کله لله و بندگی نماند مگر که آن همه خدای را بود فإن انتهوا اگر باز ایستند فإن الله بما یعملون بصیر ۳۹ الله بآنچه میکنند بینا و دانا است و إن تولوا و اگر برگردند فاعلموا أن الله مولاکم بدانید که خدای یار شما است نعم المولی و نعم النصیر ۴۰ نیک یار و نیک دستگیر و نیک یاری ده