النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان و الضحی ۱ بروز روشن و چاشتگاه و اللیل إذا سجی ۲ و بشب که آرام گیرد ما ودعک ربک خداوند تو ترا بدرود نکرد و فرو نگذاشت و ما قلی ۳ و زشت نگرفت و للآخرة خیر لک من الأولی ۴ و سرای آن جهانی ترا به ازین جهانی و لسوف یعطیک ربک فترضی ۵ و می بخشد ترا خداوند تو تا خشنود شوی أ لم یجدک یتیما نه ترا بی پدر یافت فآوی ۶ و ترا پناه ساخت و وجدک ضالا و نه ترا نهانی یافت فهدی ۷ راه نمود و وجدک عایلا و ترا درویش یافت فأغنی ۸ و بی نیاز فأما الیتیم فلا تقهر ۹ یتیم را فرو مشکن و و أما السایل فلا تنهر ۱۰ و خواهنده را و پرسنده را بانگ بر مزن و أما بنعمة ربک فحدث ۱۱ به قرآن سخن گوی و رسان و خوان مهتر نیکویی که الله با تو کرد