شمارهٔ ۱۳۸
م میلی
0
Altın Yaprak
زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند
دانه دام بلا خال فریبنده کند
میرم از شوق و به سوی تو نیایم که مباد
بیخودیهای دلم پیش تو شرمنده کند
همچو شمعی که بود در کف طفلی شب وصل
هر زمانم کشد و هر نفسم زنده کند
باز یارب چه خیال است جفاجوی مرا
که بسی مردمی از چشم فریبنده کند
چون صراحی شب غم چاشنی گریه تلخ
هرکه دریافت کجا یاد شکرخنده کند
همچو میلی شده ام بنده صیاد وشی
که صد آزاده به یک چشم زدن بنده کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş