شمارهٔ ۱۴۸
م میلی
0
Altın Yaprak
جان به حسرت دادم و آزار دل بر جا بماند
در جگر زان غمزه پیکانهای استغنا بماند
وه که افسون جنون دست از گریبانم نداشت
طوق رسوایی به گردن بند غم بر پا بماند
ای دل دیوانه تن در ده به رسوایی که باز
عقل نیک اندیش رفت و عشق بدفرما بماند
عشق را عجز است لازم ورنه هر بی درد را
بر من از بهر چه این مقدار استیلا بماند
کی ز ننگ عشقم از خون ریختن رستی که من
گر نماندم داستانها از من رسوا بماند
شد به بزم یار میلی بی خبر از ننگ غیر
یار با اغیار بیرون رفت و او تنها بماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş