شمارهٔ ۲۶۶
م میلی
0
Altın Yaprak
زاهدا به ز تو آن رند شراب آلوده
که بود از گنه خویش حجاب آلوده
می برد راه به خمخانه عرفان رندی
که بود مست و نباشد به شراب آلوده
ای خوش آن مستی و بی باکی و دردآشامی
که نشد در حرم کعبه حجاب آلوده
من چه کس باشم و از جرم و گناهم چه حساب
که کند همچو تویی را به عتاب آلوده
نتوانم که سر از زانوی غم برگیرم
بس که شرمنده ام از دیده خواب آلوده
می به یادش خور و اندیشه مکن چون میلی
کز ریا به بود این جوم ثواب آلوده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş