شمارهٔ ۱۴۶
م مشتاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
هستیست گلی کزوست ما را دل تنگ
ما دامن او چو خار داریم به چنگ
باد ار بردش بهرچه افسوس خوریم
زین گل که نبود ازو نه آب و نه رنگ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş