شمارهٔ ۱۴۶

م مشتاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
منم آنکه هر نفسم به دل ستمی ز عشوه گری رسد غم دلبری نشود کهن که ز تازه تازه تری رسد به سریر سلطنت آن صنم زند از نشاط و سرور دم به امید این من و کنج غم که ز یوسفم خبری رسد منم آنکه می کشدم به خون ز خدنگ رشک شهید خود ز کمان ناز تو ناوکی به غلط چو بر جگری رسد همه زخم حسرتم از لبت من خسته دل نبود روا نمکی ز شهد تبسمت به جراحت دگری رسد شده روز من چه شب سیه ز ندیدنت چه خوش آن زمان که ز چهره پرده برافکنی و شب مرا سحری رسد رهم از محیط غمت چه سان که ز سخت گیری آسمان نه به ساحلی گذرم فتد نه به کشتی ام خطری رسد چه کنم اگر من خسته جان به ره وفا نکنم فغان نه نسیمی از طرفی وزد نه ز جانبی خبری رسد چه حذر ز خصم قوی مرا که اگر رسد مددی ز تو سپه عدو شکند به هم به شکستگان ظفری رسد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.