شمارهٔ ۳۰۴

م مشتاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
گمان دارد ز ناز و سرکشی گل می کند کاری وزین غافل که آخر آه بلبل می کند کاری دلم خون شد ز هجران و نیم نومید از وصلش که از حد چون رود صبر و تحمل می کند کاری طریق مهر باید حسن را در دلبری ورنه نه سحر زلف و نه نیرنگ کاکل می کند کاری سلیمان گو به ما ننماید این شوکت که از همت به چشم مور ما عرض تجمل می کند کاری نه هرجا هست قفلی از کلید سعی بگشاید که گاهی کوشش و گاهی تعلل می کند کاری نگاهی آرزو دارم ازو مشتاق اگر تیغش کند در کشتنم یک دم تأمل می کند کاری

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.