Çember

bu ç e m b e r i n hem dışında içindesin hem giremezsin sen Suna çıkamazsın sen k e n d i m e bir düzen tutturmuşum / harabelerden uzak / dağıtarak çarmıhımın çivilerini öyle ya! neden göz izlerimden tanımaz beni kirli tapınak şövalyelerinizin tanrıtanımaz gözüpek izdüşümleri güneş batsa b a t ı m dan kollarımın biri yüce kaf dağı cehennemi gösteren yalım oklar diğeri o l d u ğ u n u b i l s e y d i l e r tanırlar mıydı onlar tanır mıydılar beni o altın tapınaklarınız ve siz mutlak k o r k u ların o e l d e b i r sığınakları dehşetengiz… ödlerimden doğrulan c e s u r askerler değiller miydi onlar hani o bekleyen önlerini peki ya siz siz güdümlü ve mert geçiyorken bir çembere teğet / d o k u n s a l / siz o kutsal haykırışın neresindesiniz azıcık ucuna ruhumun d e ğ e r misiniz yoksa beni çarmıhıma yeniden gerer misiniz bir yalın güneş / kor / sırtıma düşüyor yamaçlarından ruhum acı çekiyor bilseydiniz o an çemberimin çözüldüğünü g ü l d ü ğ ü n ü r u h u m u n s a n ı r m ı y d ı n ı z inadına üşüyen sırtımdan küllerin görseydiniz azar azar döküldüğünü s i z e d ö n ü k s ı r t ı m d a n t a n ı r m ı y d ı n ı z b e n i ve vererek kendinizi a ç kollarına inancın, aşkın ve cesaretin yadsıyarak ardakalan artık ne varsa s a l t k ö t ü l ü k gibi örneğin çıkarken tapınsal bir düşte yanık sırtıma doğru çemberimi benden alır mıydınız siz beni g ö z l e r i m d e n tanır mıydınız