Yıldız Yağmuru

dallarından koparıp hayatı yaprak gibi dokuz yöne savuran taze sırtlan ordusu bıraktı yerinize gökyüzünün sahibi evet o bir harabe o ısırgan kokusu sonra yangın yerinde çoğalırken bulutlar her geçen gün biraz kıt biraz artıp eksilen gürleyerek gelirken ancak beklenen bahar değişir gök kabuğu sonsuz kırılır eksen bir yıldız dökmüyorsa size artık içini siz ey sıra bekleyen ve ey sırası geçen unutun aşka değen kapkara gözlerini ve kayıp düşmüyorsa bir yıldız ellerinden sen ey harabe kuşu sıkıntılı akbaba farkı vardır yaşamın bil ki artık ölmekten