Ayağını Toprak Isırsın Bahar

Bir siyahî bakış gibi Sonuna kadar dolu Ve Aç bir geceye Sığınmaktı hayat ... Hep hazırlıksız yakalanıyorum kışa Selamet kaç nefeslik Ya Kafdağı’nın ardında Ya da Anka kuşunun muradını beklemekte ... Ölümle gözümü korkutma benim Sırtımda kasımdan ağırsın, Yanaklarım tebessüme küs Bana kör Bana sağırsın Ayağını toprak ısırsın bahar Nerdesin? Bilirsin bu ateş Hak’tan yanar Kabulümdür kaderde ne varsa Asli memleketlerde şenlik var diyor Susuyorum ... Elimdeki kir değil nasır O nasır ki beni iç çekerek anlatır İçimdeki karamsar çocuğa Yaş gözü acıtır kirletmez Sermayem tahta kumbara Dönüş O’nadır ... Belli ki gelmeyecek Eylül uzun uzadıya oturacak sineme Yine fâni mekânlarda Baki limanlar arayacağım ... Kaygılarımı sana bırakıyorum Ey hüsnüniyet Ahirete ektim seni Kırılmak yok Alınmak yok Yeniden toprak Aslına rücu ediyor