شمارهٔ ۲۹۷

ترک هستی سالکان در زیر گردن کرده اند رهنوردان کفش تنگ از پای بیرون کرده اند در بیابان جنون امروز همچون گردباد خیمه بر پا دوستان بر خاک مجنون کرده اند دست گلچینان ز گلشن بسته بیرون برده اند این گروه بی ادب در بوستان خون کرده اند نیست امید ثمر از نخل های میوه دار منعمان احوال خود اکنون دگرگون کرده اند گشته جوی شیر پیش چشم مجنون بحر خون تا سر خود لاله ها از کوه بیرون کرده اند می برند اموال خود همراه در زیر زمین اهل دنیا تکیه بر دیوار قارون کرده اند سیدا گنجینه داران غافلند از روز مرگ همچو مار این قوم را گویا که افسون کرده اند