شمارهٔ ۱۰۰

زلفت به شور و فتنه اگر قلب ما شکست عمرش دراز باد که بشکست و بازبست باد صبا ز فرق تو بویی به چین رساند شد فرق در میان مسلمان و بت پرست آشفته همچو نرگس بیمار تو خوشیم گاهی ز جام لعل تو مخمور و گاه مست جام جم است کاسه سر می پرست را خوش وقت من که سرخوشم از باده الست تو همچو گل عزیزی و ما همچو خار خوار تو همچو مه بلندی و ما همچو خاک پست ای دوست دست گیر که سر می نهم به پای ای صبر پای دار که دل می رود ز دست در دام زلف تو من و باد صبا شدیم من صید قید گشتم و باد صبا بجست ناصر ز حبس تن به گلستان روح شد بشکست عندلیب قفس را و باز رست