شمارهٔ ۱۴۴
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
همچو رخسار تو گل را خط زنگاری نیست
نارون را چو قدت چهره گلناری نیست
ساقیا چون همه رنج دلم از خویشتن است
بده آن باده که مستم سر هشیاری نیست
نبود شمع صفت همنفس مجلس خاص
هر که دلسوخته آتش بیداری نیست
در مقامی که به شاهان نتوان گفت سخن
زهره زاری سرگشته بازاری نیست
دلت آزار دل خسته دلان می جوید
در دل سنگ چنین رسم دل آزاری نیست
چشم بیمار تو ما را صدقاتی ندهد
تا چه هندوست که او را غم بیماری نیست
گر تو در بوته حسرت نگدازی ناصر
درم قلب تو را سکه عیاری نیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş