شمارهٔ ۱۴۴
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
باده گلرنگست و ساقی یار و نوروزی چنین
دیده روشن کن بروی مجلس افروزی چنین
دوست با ما در مقام خشم و دنبالش رقیب
یار ما بد مهر و دنبالش بدآموزی چنین
آفتابی بود حسنت سایه از ما برگفت
روزگاری شد که می ترسیدم از روزی چنین
همچو نای مطربم با ناله و دردی چنان
همچو شمع مجلسم در گریه و سوزی چنین
سینه مجروح شاهی و خدنگ ناز او
وان دل صد پاره را هم تیر دلدوزی چنین
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş