شمارهٔ ۳۱۰
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
دوش در فکر من آن شکل قد و بالا بود
نظر همت من از طرف بالا بود
دیده می زد همه شب نقش خیالت بر آب
پیش صاحبنطران راز نهان پیدا بود
آب چشم از سرم امروز گذشت و چه عجب
زانکه دی تا کمر و دوش به دوش ما بود
تا به معنی نرسیدیم نمی شد معلوم
بین که در پرده تقدیر چه صورت ها بود
همه از میکده رفتند حریفان سرمست
سر ما بود که در پای خم صهبا بود
نتوانست که ناصر به هنر پوشد عیب
که مبصر به همه عیب و هنر بینا بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş