شمارهٔ ۳۵۶
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
ماه است رخ یار به ما خوش نبرآید
سرو است قد دوست به بر می ندرآید
ما همچو گلش سینه صد پاره نمودیم
او غنچه صفت روی به ما می ننماید
چون در قدم نازک گل خار جدایی ست
شرط ادب آن است که بلبل نسراید
رفتی که بیایم به سرت گر تو نیایی
پایم من سرگشته ولی عمر نپاید
گر باد صبا در چمن آرد ز تو بویی
هرچند بود تنگ دل غنچه گشاید
در خاک چو با خود ببرم حسرت رویت
هر گل که برآید ز گلم بوی تو آید
گر زلف چو چوگان تو ناصر به کف آرد
از هر دو جهان گوی سعادت برباید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş