شمارهٔ ۳۶۳
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
تن سرگشته ز هجر تو به جان می آید
همچو شمع آتشم از دل به زبان می آید
گر بگویم سخنی همچو میانت باریک
عقده ای چون کمر تو به میان می آید
می کشد بار فراق تو دلم بار دگر
گر چه بر جان من این بار گران می آید
راز من با دهنت صحبت تنگی دارد
به زبان می برم آن را به زبان می آید
دیده پرده نشین در نتوان بستن
بر خیال تو که در دیده نهان می آید
هر توقع نتوان داشتن از سرو قدش
زانکه نوخاسته ای نو به جهان می آید
تا سخن می رود از قامت تو ناصر را
چون همی خواندش از لطف روان می آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş