شمارهٔ ۴۶۷
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
شکل ابرویت ندارد نرگس رعنا به چشم
ماه نو را کی تواند دید نابینا به چشم
شهسوار من نمی آید فرو الا به دل
سیل اشک ما نمی جوید نزول الا به چشم
گفتمش تیغی بران بر فرق من گفتا به جان
گفتمش تیری بزن بر صید خود گفتا به چشم
قصد جان ما اگر دارد چه حاجت تیغ تیز
یک اشارت بس بود ما را به ابرو یا به چشم
تا مرا شد دل محیط عشق و آب دیده در
در نمی آید ز موج خون دل دریا به چشم
گر دهد مر جان خود را زر بهای لعل او
چشمه ها بگشاید از خار غمش خارا به چشم
ناصرا ما همچو آب از چشم ها افتاده ایم
زان سبب دلبر نمی آرد مگر ما را به چشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş